|
شعری از مهدی خطیبی (شاعر معاصر)
به خانه می آیم با تکّه ای غروب اتاق امّا پر از کودک خیالی هاست .... جهت مشاهده متن کامل شعر مهدی خطیبی(شاعرمعاصر) بر روی ادامه مطلب کلیک کنید. خانگی 5
به خانه می آیم با تکّه ای غروب اتاق امّا پر از کودک خیالی هاست گوشه ای نشسته ای سفیدی کاغذ را با خط هایی می آرایی هر خط را جانی و شکلی می دهی « این مامان ...» «اینم عینک بابا ...» گوشه ای می نشینم سیاه بر سپید می آورم به درشتناکی شب با عروسکت بازی می کنی با کتاب هایم بازی می کنم گرسنه ای می گریی گرسنه ام داد می زنم تشنه ای آب می خوری و من اشک خورشید را می بینی ؟! نمی بینم آفتابی است در اتاق سایه گسترده از نوازش و آرامش لحظه ای بعد آن سوی آفتاب می خوابم این سوی آفتاب می خوابی آفتاب امّا هیچ گاه نمی خوابد
مهدی خطیبی ( از دفتر تاول حکایت راه است ، انتشارات آفرینش ، چاپ نخست 1389 صص40 41 ) مهدی خطیبی خانگی تاول حکایت راه است ارسال شده در مورخه : چهارشنبه، 5 خرداد ماه، 1389 توسط mnikzadeh
 مرتبط باموضوع : چشم هایم زیر بار نمی رود [ دوشنبه، 20 ارديبهشت ماه، 1389 ] 855 مشاهده
رباعی از سیدمجتبی دهقان پیشه [ پنجشنبه، 23 دي ماه، 1389 ] 1854 مشاهده
شعری از وحید پور زارع (شاعر معاصر) [ دوشنبه، 7 تير ماه، 1389 ] 433 مشاهده
جنون (شعری از علی برادران راد) [ شنبه، 13 شهريور ماه، 1389 ] 324 مشاهده
شعری از سیمین پاشا [ سه شنبه، 4 خرداد ماه، 1389 ] 802 مشاهده
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید . |
امتیاز دهی به مطلب
اشتراک گذاري مطلب
|
